Op 30 september organiseerde RZ Tienen een feedbackmoment voor patiënten en familieleden die tijdens de eerste covid-golf in contact kwamen met het ziekenhuis. Het regionale ziekenhuis hoopte zo zicht te krijgen op haar werkpunten en vervolgens een betere ervaring te kunnen bieden aan patiënten en familie.
Vandaag maak ik kennis met de 33-jarige Eline Van Hove. De vrouw uit Bertem is geriater en drie jaar aan de slag in dit ziekenhuis. De hoofdmoot van haar patiënten zijn mensen die gehospitaliseerd zijn voor een revalidatie. Daarnaast zijn er nog de consultaties en is ze werkzaam in de geheugenkliniek. Misschien toch iemand die de coronacrisis niet zo hard voelt op de werkvloer? Wederom ijdele hoop, want ook voor Eline is het niet meer zoals voorheen.
Vandaag ontmoet ik een man die niet alleen elke afdeling van het ziekenhuis op zijn duimpje kent, maar ook bijna iedere medewerker. De 34-jarige Dries Swolfs uit Alken is sinds twee en een half jaar de interne coach van het ziekenhuis. Dries legt zijn oor te luisteren bij de medewerkers: van artsen tot de mensen van de wasserij toe. Hij springt hen bij waar nodig. Hij monitort steeds de temperatuur op de werkvloer en koppelt terug naar de leidinggevenden en directie. Zijn belangrijke taak is zorg dragen voor de zorgverleners. Maar hoe kun je voor hen zorg dragen? Die mensen staan onder een immense druk, zeker nu in volle coronacrisis.
De 51-jarige Sonja Krawinckel staat me op te wachten. De vrouw uit Vissenaken (Tienen) ging hier ruim 29 jaar geleden aan de slag als vroedvrouw. Ze werd vervolgens hoofdvroedvrouw en is intussen zorgmanager van het ziekenhuis. Niet enkel tracht ze samen met de leidinggevenden en verplegers van de verschillende afdelingen alles in goede banen te leiden, ook tekent Sonja steevast mee de plannen uit voor de optimalisatie van of nieuwe projecten in het ziekenhuis. ‘Alles in goede banen leiden’ lijkt me in deze tijden geen evidentie wegens de coronacrisis. Haar vastberaden glimlach geeft me echter de indruk dat deze dame er wel raad mee weet.
Dr. Hans Struyven (62) is al 5 jaar algemeen directeur van het RZ Heilig Hartziekenhuis in Tienen, maar hij is al veel langer met dit ziekenhuis verbonden. Precies 31 jaar geleden begon hij hier immers al als longarts. De problematiek van Covid-19 begrijpt hij dus niet alleen als directeur, maar ook als pneumoloog. Een ziekenhuis runnen blijkt niet zo’n eenvoudige klus, laat staan met een virus als corona er bovenop.
De verpleegkundigen van de afdeling intensieve zorgen staan dag en nacht
paraat om het beste van zichzelf te geven en geen enkele patiënt dan ook
maar één seconde uit het oog te verliezen. Op deze afdeling werkt normaal
een vast team van maar liefst zeventien verpleegkundigen. Maar ook hier
vraagt corona om extra mensen.
Ann Eyletten (50) uit Glabbeek is hier al ruim 25 jaar aan de slag. Ze is diensthoofd veiligheid & bewaking, schoonmaak en extern transport. Een hele mond vol. Wat dat juist allemaal inhoudt en hoe het er juist aan toe gaat, dat zal Ann me vandaag trachten duidelijk te maken.
“Ik hoop dat het met de andere patiënten beter gaat dan met mij. Ik ken ze niet, maar ik heb met hen te doen”
Conform de beslissing van de overheid bouwen we vanaf 26 oktober voor een periode van vier weken alle niet-urgente, planbare chirurgische ingrepen en hospitalisaties af. Alle noodzakelijke ingrepen gaan wel door.
Wegens het toenemend aantal covid-besmettingen in België wordt onze bezoekregeling verstrengd.